Deze pagina is automatisch vertaald. Hierdoor kan de tekst afwijkingen of onjuistheden bevatten. Eventuele rechtsaanspraken op basis van de inhoud van de vertaalde versie zijn uitgesloten.

Staande ovatie

Albrecht Menzel en Elisabeth Brauß inspireren

Onder de titel "When violin and grand piano meet" bracht de vioolvirtuoos Albrecht Menzel, door de pers geprezen als de "duivelsviolist" van de nieuwe eeuw, het publiek in vervoering. Samen met pianiste Elisabeth Brauß speelde hij Wolfgang Amadeus Mozarts Sonate in G groot, KV 301, met grote virtuositeit en nuance. Daarna volgde de Sonate voor viool en piano in Es groot, Opus 18, van Richard Strauss - de enige vioolsonate van de componist.

De artiest en de uitvoerder, die elkaar inspireerden in hun spel en een eenheid vormden, kregen voor de pauze een enthousiast applaus. In het tweede deel van het concert speelden Albrecht Menzel en Elisabeth Brauß de vierdelige Sonate in A-groot voor viool en piano van César Franck met grote expressie en technische brille. Na een staande ovatie en langdurig slotapplaus speelden de twee als toegift de "Czardas" van de Italiaanse componist Vittorio Monti.

Het prachtige concert nam het publiek mee door drie eeuwen muziekgeschiedenis en zal nog lang in het geheugen gegrift blijven.