Beoordeling
Romantisch concert in een klasse apart
"Een concert op zijn best", was het unanieme oordeel van de gasten na afloop van het concert, dat werd beloond met een staande ovatie.
Kirschnereit opende de concertavond met het "Lied ohne Worte" van Felix Mendelssohn Bartholdy. Kirschnereit presenteerde het stuk als puur Mendelssohn en vertelde ook over het leven van de componist, die al tijdens zijn leven werd gevierd als een superster.
Richard Wagners "Sonate voor het album van mevrouw M.W." vervolgde de avond. Volgens Kirschnereit stond Mathilde Wesendonck, Wagners tijdelijke muze en geliefde, achter M.W. Hij bleek ook een welsprekend communicator op de concertavond, die de gasten zijn visie gaf op de uitgevoerde werken.
Met het stuk "Erinnerung" van Anton Bruckner, die net als Wagner geen pianist was, liet Kirschnereit de vrij onbekende kant van de componist horen. Een nocturne en een scherzo van Frédéric Chopin, die uitsluitend pianostukken componeerde, leidde de gasten naar de pauze.
Het tweede deel van de concertavond was gewijd aan de Sonate in F klein, opus 5, van Johannes Brahms. Matthias Kirschnereit beschreef de sonate, waarin veel motieven zijn gemodelleerd naar de muziek van Robert Schumann, als een versluierde symfonie. Brahms' levensmotto "Vrij, maar eenzaam" wordt zichtbaar in de sonate. Matthias Kirschnereit mocht het podium pas verlaten na twee toegiften met stukken van de vroegromantische componist Franz Schubert en de laatromantische componist Sergei Vasiljevitsj Rachmaninov.
Met en door Matthias Kirschnereit werd de muziek op de concertavond een boodschap, een persoonlijke toespraak, die de artiest met de grootste intensiteit en intimiteit presenteerde. Hij slaagde erin de concertgasten te raken en te ontroeren. Met Kirschnereit krijgt muziek een ziel.